
เฝ้าห่วงอาลัยถึงใครคนหนึ่ง เคยรักกันตราตรึง ประหนึ่งดุจดวงชีวัน
จากไปหายลับเจ้าไม่กลับมา กี่ปีที่เธอหนีหน้า ไม่กลับมาหารักดังเก่า

พี่ผิดอันใดขวัญใจจึงชัง ใจหนอใจร้ายจัง เชื่อฟังคารมใครเขา
พี่คอยแห้งแล้งไม่มีสร่างเซา เปรียบปานเหมือนกว๊านพะเยา รอฝนหล่นเพราทุกวันทุกคืน

โปรดจงเห็นใจพี่เถิดคนดี ก่อนนี้สองเราเคยไฝ่เคยฝัน จะร่วมรักร่วมใจไม่จากกัน
ภายใต้แสงจันทร์ที่ริมฝั่งนั้น พี่ยังจำได้ ...........ไผเอาไมค์ไปซ่อนไหนเหียนี่ เอามาหื้อลุงกำลอ ลุงจะฮ้องต่อ.........

อยู่ตี้ผมคับคุณลุง...อิอิอิ
:)จงกลับคืนมาหารักดังเก่า ลืมเรื่องร้ายคลายเศร้า เจ้าอย่าทำเมินไฉน...พะเยารอเธอ รอรักด้วยความห่วงใย
จะนานแสนนานเท่าไหร่ ขอให้เธอนั้นกลับมา.
ขอสูมาลุงอ้วนโตยคับตี้ลักไมค์ลุงมาซ่อนไว้คับ...
